Historia Ciechocinka i Przedsiębiorstwa Uzdrowisko Ciechocinek S.A.
Dzieje Ciechocinka związane są nierozłącznie z historią samych źródeł solankowych i sięgają bardzo odległych czasów.
Najstarsze znane zapiski kronikarskie pochodzą z XIII wieku. W 1235 roku książę Konrad I Mazowiecki wystawił
dokument, w którym przekazywał w wieczną dzierżawę Zakonowi Krzyżackiemu dwie warzelnie na terenie grodu
Słońsk.
Przełomową datą w dziejach Ciechocinka był rok 1836, kiedy to w miejscowym zajeździe zainstalowano 4 miedziane
wanny wykorzystujące do leczenia naturalne zasoby wód solankowych. Dało to początek Zakładowi Zdrojowemu,
który stał się zalążkiem uzdrowiska. Od tego czasu rośnie sława uzdrowiska, która przez kolejne lata
wpływa na ukształtowanie, rozwój oraz jakość świadczonych usług przez obecne Przedsiębiorstwo Uzdrowisko
Ciechocinek S.A.
Inne ważne daty w dziejach Ciechocinka to lata 1824-33 i 1859, kiedy to wybudowano trzy tężnie solankowe
oraz rok 1830, w którym powstała warzelnia soli, tworząca wraz z kompleksem tężni unikatowy zakład
produkujący sól na skalę przemysłową. Za głównego inicjatora tego przedsięwzięcia uznaje się ówczesnego
dyrektora Wydziału Przemysłu i Kunsztów - Stanisława Staszica.
Przy okazji prowadzonej działalności produkcyjnej odkryto lecznicze właściwości solanek oraz
terapeutycznego działania tężni solankowych. Spowodowało to stopniową zmianę charakteru miejscowości
z przemysłowej na uzdrowiskową, która zaczęła odgrywać rolę pierwszoplanową.
Z biegiem lat, dzięki uznanym walorom leczniczym i systematycznej rozbudowie infrastruktury uzdrowiskowej
nastąpił wzrost rangi Ciechocinka. Utworzona w 1908r. osada Ciechocinek otrzymała w 1916r. prawa miejskie.
Do II wojny światowej Ciechocinek był uzdrowiskiem czynnym tylko w okresie letnim (sezon trwał od maja do
września). Od najwcześniejszych lat swego istnienia posiadał Ciechocinek status uzdrowiska państwowego jednak
w części hotelowej do 1939r. zdecydowaną większość stanowiły wille i pensjonaty prywatne. Do dziś zresztą
można zauważyć kilka typowych architektonicznie, zabytkowych pensjonatów z przełomu wieku.
Rok 1939 i wybuch drugiej wojny światowej przyniósł kolejne zmiany w funkcjonowaniu uzdrowiska,
którego nazwa została zmieniona na Hermannsbad. Miasto pełniło funkcję szpitala wojskowego dla Niemców,
a także uzdrowiska, ale wyłącznie dla obywateli niemieckich. Porównując miejscowe źródła solankowe ze
ródłami na terenie Rzeszy, niemieccy specjaliści ocenili bardzo wysoko ich jakość.
Po wyzwoleniu w 21 stycznia 1945 roku przystąpiono szybko do reaktywowania uzdrowiska.
Na szczęście wojna nie dokonała wielkiego spustoszenia, ocalały najważniejsze dla prowadzenia działalności
leczniczej obiekty. W 1954 roku Dyrekcja Państwowego Uzdrowiska zmieniła nazwę na Państwowe
Przedsiębiorstwo "Uzdrowisko Ciechocinek". Nazwa ta funkcjonowała do końca 1998 roku, kiedy w wyniku
działań związanych z komercjalizacją firmy zmieniono nazwę na Przedsiębiorstwo Uzdrowisko
Ciechocinek S.A.
